Corona heeft mijn trainersskills verbeterd

04-08-2021

Trainer Luigi

Het afgelopen jaar was bést een uitdaging voor onze trainers. Zij moesten van de ene op de andere dag omschakelen naar volledig online lesgeven. Inmiddels mogen we de klas weer in. Wij vroegen trainer Luigi wat hij ‘meeneemt’ uit een jaar corona-trainen.

Luigi, hoe heb jij de overgang naar de virtual classroom ervaren?

‘In eerste instantie was het een rollercoaster. Alles moest anders. De grootste uitdaging léék de techniek, maar bléék uiteindelijk vooral de verbinding met de cursisten te zijn. Het omdenken: hoe haak ik cursisten aan, hoe krijg ik ze uit hun fysieke thuissituatie ín de training en wat kan ik nog meer doen om hun aandacht vast te houden? Dat vraagt echt veel van een trainer. Je moet alles uit de kast halen, plezier uitstralen en geven, door de camera heen de cursist bereiken, continu scannen of de stof beklijft en de cursist nog aanhaakt, meer variëren in toonhoogte en vraagtechnieken, lesstof afwisselen en de kennisoverdracht heel interessant houden. Dat doe je uiteraard ook in een klassikale training, maar in een virtuele training moet je het uitvergroten.’

Nu mogen we de klas weer in. Hoe is dat?

‘Daar ben ik blij om. Ik denk dat de meeste trainers een voorkeur hebben voor een klassikale training. Je voelt je vrijer, hebt meer bewegingsruimte en maakt makkelijker contact omdat de cursist fysiek aanwezig is. Het is goed dat cursisten de keus hebben, want virtuele trainingen zullen voorlopig wel blijven. Niet alleen vanwege corona en reistijd maar ook omdat sommigen zich oprecht beter kunnen concentreren als ze niet met andere mensen in één ruimte zitten.’

Sta jij nu ook anders in je klassikale trainingen?

‘De periode dat we noodgedwongen virtueel moesten gaan trainen, heeft mij dingen geleerd. Ik ben nog meer gaan zoeken naar manieren om inspirerend les te geven. Zo ben ik vaker onderdelen van de training gaan tekenen. Dat heb ik ook weer meegenomen naar de klassikale training. En als trainers hebben we de afgelopen periode elkaar ook geïnspireerd: wat doe jij om jouw deelnemers aangehaakt te houden? Ook die ervaringen heb ik meegenomen de klas in. Tenslotte ben ik me er door de virtuele trainingen nog meer van bewust geworden hoe belangrijk taal, toon en plezier is bij de cursisten. Hoe kan ik zo kort en begrijpelijk mogelijk iets uitleggen en in de groep individueel bezig zijn met elke cursist? Dat is essentieel in de virtual classroom, maar ook in de klassikale trainingen doe ik daar mijn voordeel mee. De afgelopen periode heeft mijn skills absoluut verbeterd.’

En dit hybride model, de keus tussen virtueel en klassikaal, is het toekomstbestendig?

‘Ik denk van wel. Ook na corona. Onze klassikale trainingen zijn beter geworden en kunnen nog beter, durf ik wel te zeggen. Maar er zal wel gekeken moeten worden naar de vorm van de virtuele training. De afgelopen periode zijn we autodidact geweest. Als trainers zijn we echt gegroeid, maar er is nog ruimte voor ontwikkeling. Met name als het gaat om de manier waarop de lesstof aangeboden wordt. Dat moet inspirerender, leuker, waar mogelijk korter, anders.

Als dat allemaal staat dan hebben we straks wel een prachtig model waarin professionals te allen tijde een keus uit best of both worlds hebben.’